In onze tijd en cultuur moet iedereen een mening hebben over alles. Feiten lijken minder belangrijk dan wat iedereen ervan vindt. Stilte moet je echt zoeken maar is natuurlijk wel van binnen aanwezig.
Nuances en verschillende perspectieven krijgen steeds minder ruimte. Overal zijn heel veel prikkels en schijnt gevochten te worden om onze aandacht. Polarisatie en extremisme vieren hoogtij. De groei in bewustzijn van veel mensen lijkt dat juist aan te jagen door de angst voor verandering die dat oproept bij de overigen.
Rustig nadenken of dagdromen is niet meer gewenst. Uitkijken naar de ondergaande zon moet gebeuren vanuit een reuzenrad. We moeten veel geld verdienen om veel te kunnen uitgeven. We moeten vooral druk bezig zijn want ledigheid is des duivels oorkussen. Welvaart is belangrijker dan welzijn, het geld regeert.
Ik schreef weleens eerder dat ik in ‘93 tot de ontdekking kwam dat ik niet besta als afgescheiden persoon. Een tijd later kwam ik tot het inzicht dat ik ook wel besta. In deze wereld ben ik, of functioneer ik als, een mens net als jij. Soms betekent dat veel activiteit of emoties, dan weer stilte.
Ik leef steeds meer als een stukje van het bewustzijn; van het AL. Je zou kunnen zeggen dat ik een perspectief ben op alles wat er gebeurt. Ik ben bewustzijn; aandacht die ik op van alles kan richten. Meestal gebeurt dat vanzelf, in logisch op elkaar volgende plaatjes, in wat wel een tijdlijn genoemd wordt.
Dat gewoon laten gebeuren zonder er iets van te vinden geeft enorme rust. Er ontstaat ruimte; stilte van binnen. Ik hoef niet meer te doen dan ik vanzelf doe. De vloer dweil ik als het zover is en de poes van mijn schoot gesprongen is. Ik doe iets in de tuin als het mooi weer is en ik er zin in heb.
De volgende nieuwsbrief komt dus als die komt; geen idee wanneer. Als iemand hier wil komen voor een hemelervaring of coaching is hij of zij meer dan welkom. Mensen die me willen mailen krijgen altijd antwoord want dat vind ik leuk.
Verder laat ik de stilte steeds meer over me komen. Het neemt me over met vlagen en dit bewustzijn laat het gebeuren. Het voelt aangenaam; rustig en ontspannen maar levendig. Als een stromende energie door me heen die me overneemt. Soms is er juist onrust, dan is er weer wat losgekomen uit mijn lijf, en die stroomt ook vanzelf weer weg.
Voor nu zeg ik jullie gedag. Als er, na de zomer, weer een nieuwsbrief geschreven wil worden zien jullie die wel verschijnen. Ik wens jullie de rustig stromende energie toe die ik nu ervaar.
Heel veel liefs, Edith.
